De Kazan-kerk bevindt zich op het Handelsplein van Suzdal, een paar meter van de zomer-opstandingskerk, en vormt daarmee een enkel ensemble van "gepaarde" tempels.
Kort verhaal
In het schriftboek van Suzdal uit 1628 wordt de Kazan-tempel aangeduid als "een kapel van de Meest Zuivere Moeder Gods van Kazan met een maaltijd, houten knoedels in de naam van Leonty Rostov de Wonderwerker"... Een brand in 1719 verwoestte beide houten kerken en in plaats daarvan werden de bestaande stenen kerken gebouwd: een "koude" kerk ter ere van de opstanding van Christus (1720) en een "warme" kerk in de naam van het Kazan-icoon van de Moeder Gods (1739), bestemd voor de winterdiensten.
Ze herstelden niet de Leontief-troon, maar de kapel van de Heilige Aartsengel van God Michael werd aan de Opstandingskerk toegevoegd. Van het einde van de 17e eeuw tot de jaren 1920 werd het Kazan-Suzdal-icoon van de Moeder Gods bewaard in de parochiekerk van de Wederopstanding. Deze icoon is geschilderd door de monnik Joachim, een monnik van het Nikolo-Shartom-klooster, gelegen nabij de stad Shuya (regio Ivanovo). In opdracht van de Allerheiligste Theotokos, die hem in een droom verscheen, kwam Joachim uit de afzondering en vestigde zich in Suzdal, niet ver van de Kazankerk, in een kleine hut. Op het Soezdal-pictogram beeldde Joachim het beeld van de Moeder van God af in de gelijkenis van het beeld dat in Kazan werd onthuld. In de post-revolutionaire jaren, na de sluiting van veel Soezdal-kerken, ging het Kazan-Suzdal-pictogram verloren en het verdere lot ervan is onbekend. Tegenwoordig zijn de relieken van St. Joachim, de iconenschilder, werd begraven onder de westelijke muur van de Kazankerk in Suzdal. Ook er is een veronderstelling dat Ananiy Fyodorov, de priester van het Geboorteklooster, is begraven in het gebouw van de Kazankerk., die in de jaren 1770 schreef "Historische collectie over de door God geredde stad Suzdal".
Gezicht op de Verrijzeniskerk (links) en Kazankerk (rechts)
Architectuur van de Kazankerk
De Kazankerk is een typisch type van de Suzdal driedelige tempel. Het fundament van de kerk is een vierhoek zonder pilaren, aangevuld met een metalen dak met een kleine koepel. Aan de oostkant grenst een zijkapel met een halfronde apsis en een bolvormige koepel aan het hoofdvolume, en aan de westkant - een vestibule. Het zijaltaar is versierd met een portaal, dat bestaat uit ronde zuilen ondersteund door een massief driehoekig fronton. In het strenge, laconieke decor van de kerk valt een metalen nok op de nok van het dak op, kenmerkend voor de volkskunst.
Attractiebeoordeling: